วินเซนต์ แวน โก๊ะ
มีปัญหากับใบหู

ท่านที่เรียนศิลปะหรือสนใจเรื่องเกี่ยวกับศิลปะศิลปิน
คงจะคุ้นเคยภาพ ลุงหนวดเคราสีซังข้าวโพด กับนัยตา
สีฟ้านี้ได้นะครับ ไม่ใช่ใครที่ไหน ก้อ พ่อ วินเซนต์ แวน
โก๊ะ ยอดอัฉริยะทางศิลปะ ผู้หั่นใบหูตัวเองเพื่อสนอง
อารมณ์ และสังเวยชีวิตเพื่องานศิลปะ .......
เรานับถือบุคคลผู้นี้เยี่ยงวีรบุรุษที่นำชัยสงคราม เขา
เปรียบเสมือนแม่ทัพที่ใช้พู่กันต่างทวนแหลม ฝ่าฟัน
พันธนาการแห่งอดีตจนได้รับชัยชนะเปิดทางโลกศิลปะ
ให้บรรเจิดด้วยแสงประทีปเสรีภาพแห่งอารมณ์
และความรู้สึก เขาใช้ชีวิตเป็นเครื่องสังเวยในสิ่งที่
ตัวเองเชื่อและเทิดทูน นั่นคือศิลปะที่ถ่ายทอดอารมณ์
ความรู้สึกผ่านสีสันที่แพรวพราวราวรุ้งลาวัลย์ยามฟ้า
หมาดฝน
ยิ่งเรานับถือเขามากเท่าใด ทำให้เราอดไม่ได้ที่ตั้งคำถาม
หลายอย่างเกี่ยวกับปริศนาการฆ่าตัวตายของเขากับ
การหั่นใบหูตัวเองด้วยมีดโกนเพื่อเป็นกำนัลแด่หญิง
โสเภณีที่ตัวเองหลงรัก หรือว่าเขาบ้า ทำไม และทำไม...

จิตแพทย์หลายคนพยายามวิเคราะห์หาสมมุติฐานโรค
ประสาทที่คุกคามชีวิตแวนโก๊ะนั้น คือโรคอะไร บ้างก็ว่า
แวนโก๊ะอาจเป็นโรคประสาทหลอน ชนิดหนึ่ง ในหูของเขา
จะได้ยินเสียงหลอกหลอนตลอดเวลาทำให้เกิดอาการ
คลุ้มคลั่งและคิดว่าถ้าตัดใบหูออกคงจะหายได้...และมัน
ก็หายจริง ๆ ..ใบหูหาย..

บ้างก็ว่าแวนโก๊ะกำลังต่อสู้กับตัวตนสองร่างที่แฝงในตัวเอง
คือตัวตนที่เป็นปกติชน กับตัวตนที่เปรียบเสมือนสัตว์ร้าย
เขาต้องการเอาชนะตัวตนที่ไม่พึงประสงค์ จึงต้องใช้เคล็ด
ของมาทาดอร์ที่จะตัดใบหูวัว เพื่อแสดงถึงชัยชนะ และเขา
ก็ตัดใบหูตัวเองเช่นใบหูวัวบ้า...เง็งจริง..ๆ พับผ่าทำได้ยังไง

จบแค่นี้แหละ เขียนมากเดี๋ยวขี้เกียจอ่าน
อยากแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ก็เขียนลงใน
guest book ของใครที่จ๊าบ ๆ จะได้เอามาเผยแพร่ใน
เว็บหน้านี้ต่อไป


ภาพดอกทางตะวัน ผลงาน
แวนโก๊ะที่สร้างความพรั่นพรึง
สะท้านตลาดประมูลงานศิลปะ
เมื่อเศรษฐีชาวอาทิตย์อุทัยชนะ
การประมูลด้วยวงเงินประมาณ
1000ล้านบาทไทย ฝรั่งตาน้ำข้าว
บอกเซย์โนไอยอมแพ้ พร้อมกับ
ออกข่าวเกทับว่า ภาพที่ญี่ปุ่น
ประมูลได้ไปนั้นเป็นภาพปลอม
แซบมั้ยละ...

อีกาในทุ่งข้าวโพด เป็นภาพสุดท้ายที่แวนโก๊ะวาด
ก่อนที่จะใช้ปืนพกยิงตัวตาย โปรดสังเกตเส้นทาง
ที่ตัดฝ่าทุ่งข้าวโพดเส้นทางเบื้องหน้าตีบตันเหมือน
กับจะบอกความนัยว่าเขาพบทางตันไม่สามารถหา
ทางออกสำหรับชีวิต เขาจึงเลือกความตาย เศร้าโว๊ย..